ಇದನ್ನು ನಾನು 8ನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಬರೆದದ್ದು. ಹಾಗೆ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಟೈಪಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಬಾಲಿಶ ಮನಸು. ಏನು ತೋಚಿತ್ತೋ ಅದನ್ನೆ ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಯಾವುದೇ ವ್ಯಾಕರಣವಾಗಲಿ ಅಥವ ರೂಢಿಯನ್ನಾಗಲಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ
ಇದನ್ನು ಸಿದ್ದಲಿಂಗ ಪಟ್ಟಣಾ ಶೆಟ್ಟಿಯವರಿಗೆ ಒಮ್ಮೆ ತೋರಿಸಿದ್ದೆ.
ಒಬ್ಬಳನ್ನ ನಿಭಾಯಿಸೋದೇ ಕಷ್ಟ . ಇನ್ನೂ ನೂರು ಜನ್ರನ್ನು ಗಂಡು ಹೇಗೆ ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ನಕ್ಕಿದ್ದರು.
ಆದರೆ ಆಗಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೂ ಈಗಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೂ ನಾವು (ಹೆಂಗಳೆಯರು) ಬಹು ಮುಂದುವರೆದಿದ್ದೇವೆ . ಆದರೂ ಒರೆ ಕೊರೆಗಳು ಇದ್ದೆ ಇವೆ

ಹೆಣ್ಣು
ಹೆಣ್ಣಲ್ಲ ಅಬಲೆ
ಆಕೆ ಈಗ ಸಬಲೆ
ನೋಡಲ್ಲ ಗುಡುಗು ಮಿಂಚು ಮಳೆ
ದುಡಿಯುವಳು ಒಂದೆ ಸಮನೆ
ಆದರೂ ಹಲವರದು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ
ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡಿಗೆ ಸಮಳೆ?

ಹೆಣ್ಣಾದರೆ ವಿಧವೆ
ಮತ್ತಿಲ್ಲ ಆಕೆಗೆ ಮದುವೆ
ಗಂಡಾದರೆ ವಿಧುರ
ಆಗುವನು ನೂರೆಂಟು ಮದುವೆಗೆ ವರ

ಹೆಂಗಸಿಗೆಲ್ಲಿದೆ ಸ್ವತಂತ್ರ
ಜೀವನವಿಡೀ ಅತಂತ್ರ

ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ತಂದೆಯಾಸರೆ
ಯವ್ವನದಲ್ಲಿ ಗಂಡನಾದರೆ
ಮುಪ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಮಗನಾಸರೆ
ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಹಳಿಯುವವರೇ
ಪ್ರಕೃತಿಗಿಲ್ಲ ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣೆಂಬ ಬೇಧ
ಹಾಗಂತ ಹೇಳಿಲ್ಲ ವೇದ
ಆದರೂ ಹೆಣ್ಣೆಂದರೆ ಹಲವರಿಗೆ ವಿನೋದ

ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಲಹುವ ತಾಯಿ ಹೆಣ್ಣು
ಯವನದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಹೆಂಡತಿ ಹೆಣ್ಣು
ಮುಪ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಸಾಕುವ ಮಗಳೂ ಹೆಣ್ಣು
ಎಂಬ ಅರಿವನ್ನು
ಇನ್ನಾದರೂ ಮೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿರೇನು?