ನೆನಪೆಂಬ ಹಾಯಿ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ

ನೆನಪೆಂಬ ಹಾಯಿ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ 
ಒಮ್ಮೆ ಅಡ್ಡಾಡುವ ಅಂತ ದೋಣಿ ಹತ್ತಿದೆ, 
ದೋಣಿ ನಡೆಸುವ ಅಂಬಿಗ ನೀ ನೆಂದು ಅರಿಯದೆ

ಮನಸನೆಲ್ಲಾ ಒಮ್ಮೆ ಚೆಲ್ಲಿ ಖಾಲಿ ಮಾಡುವ 
ಅಂತ ಮನಸನ್ನೆ ತಿರುಗಿಸಿ ಬಗ್ಗಿಸಿದೆ,
ಬೀಳದಂತೆ ಭದ್ರವಾಗಿ ನೀ ಕೂತಿರುವೆ ಎಂದು ಮರೆತೆ

ಮರಳಿ ಬಾರದ ಕನಸಿನ ಊರಿಗೆ ಒಬ್ಬಳೇ 
ಹೋಗುವೆ ಎಂದು ಪಯಣಕೆ ಸಿದ್ದಳಾದೆ

ಆ ಊರ ತುಂಬ ನಿನ್ನದೇ ನಗೆ ಗುರುತ ಗುರುತಿಸದೆ

ಏಳು ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಯಾರದ್ದಾದರೇನು ಅಂದುಕೊಂಡು
ಮಂಟಪದಿ ಕೂತೆ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ
ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಘಲ್ಲೆನುವ ಗೆಜ್ಜೆ ನೀನೆಂಬುದ ಮರೆತೆ

ತಾಳಿ ತಾಳಿ ತಾಳಿಗೂ ಬೇಸರ ಬಂದಿತೇನೋ
ನೆನ್ನೆ ಹೀಗೆ ತಾಳಿ ಕಳೆಯಿತು
ಕಳೆದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಬಿಡುಗಡೆಯಲ್ಲ ಎಂಬುದ ಅರಿಯದೆ

ಜೋಡಿ ಮಂಚ

ಜೋಡಿ ಮಂಚ
ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತು ಘಂಟೆಯಾಗಿತ್ತು. ಜೋಡಿ ಮಂಚದ ಮೇಲಿನ  ಒಂಟಿತನಕ್ಕಿಂತ ತಿರಸ್ಕೃತನಾದೆ ಎಂಬ ನೋವು  ನನ್ನ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಇರಲು ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ .ಈಗಲೂ ಅವಳದೇ ನೆನಪು. ನೆನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಮದುವೆಯಾದಂತಿದೆ ಆಗಲೇ ಅವಳು ಡೈವೋರ್ಸ್‍ಗೆ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ ಅಂತ ಅಂದು ಮನೆ ಬಿಟ್ಟಳು. . ಈ ಸಂಪತ್ತಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಸಿ ಮದುವೆಯಾಗಬೇಕಿತ್ತಾ?ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಸ್ಕೂಟರ್ ನಲ್ಲಿ ಕೂತು ಬಂದವಳಿಗೆ ವರ್ಷ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಸ್ಕೂಟರ್ ಬೇಡವಾಯ್ತೇ ಥೇಟ್ ನನ್ನ ಬಯಸಿಬಂದವಳಿಗೆ ನನ್ನ ಸಾದಾತನ ಇಷ್ಟವಾಗದ ರೀತಿಯೇ ಅಚ್ಚರಿ. ಪ್ರೀತಿಯನ್ನ ಅರೆದು ತಿಂದು,ಬದುಕುತ್ತೇವೆ ಅಂದಿದ್ದವಳಿಗೆ  ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ಊಟ ಹಿಡಿಸದೇ ಹೋಯ್ತೇ. ಕೊನೆಗೆ ನನ್ನ ಬಡತನವೇ ನನಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಮುಳಿವಾಯ್ತಾ? ಅಪ್ಪ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಕೇಳದೆ ಈ ಸಿನಿಮಾ ಫೀಲ್ಡ್‍ಗೆ ಬಂದು ಜುನಿಯರ್ ಅರ್ಟಿಸ್ಟ್ ಆಗಿ. ಈಗೀಗ ಹೀರೋ ಫ್ರೆಂಡ್ ಗ್ರೂಪ್ ನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾಗಿ ಬರೋ ಸಾವಿರ ಎರೆಡುಸಾವಿರಕ್ಕೆ  ನೂರೆಂಟು ಮಾತು ಕೇಳಿ........... ಅಬ್ಬಾ........... ಛೇ ಮತ್ತೇನಿದು ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಹಳೇ ಕತೆ. ಆದರೂ ಅವಳು ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದೇ? ಒಂದು ಸಲ ಅಜೇಯ್ ಸಾರಿ ಕಣೋ ಅಂದರೆ ಸಾಕು ............ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡಲ್ಲಿ ಕರೆದುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆ ಆದರೆ ಅವಳಿಗೆ ಬೇಕಿರೋದು ಬಂಗಲೆ........ ಪ್ರೀತಿ ಗೂಡಲ್ಲ. ಬರೀ ಪ್ರೀತಿಲಿ ಸಂಸಾರ ಮಾಡಕಾಗಲ್ಲ , ಪ್ರೀತಿ ದುಡ್ದು ಕೊಡಲ್ಲ, ನಂಗೆ ಊಟ ಕೊಡಲ್ಲ ಅಂದು ಹೋದಳು..........ಯಾಕೋ ನಡುಗೋಡೆ ಮೇಲೆ ನಡೀತಿದ್ದೀನಿ. ಅವಳದೇ ತಪ್ಪು ಅಂತ ಹೇಳೋಕಾಗಲ್ಲ ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ಅವಳ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಮನ್ನಣೆ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ . ಕೇವಲ ನನ್ ಹೆಂಡತಿ  ಮಾತ್ರ ಅಂದುಕೊಂಡೆ. ಆದರೂ ಅವಳಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣೊಬ್ಬಳು ಇದಾಳೆ ಅವಳಿಗೂ ಅವಳದೇ ಆಸೆ, ಆಕಾಂಕ್ಷೆ ಇರುತ್ತೆ ಅನ್ನೋದನ್ನ ಏಕೆ ಮರೆತೆ. ಅವಳಲ್ಲ್ಲಿ ಓದು ಇದೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ತೇನೆ ಎಂದಳು ಅದಕ್ಕೆ  ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಬಹುಷ; ಅವಳು ನನಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಓದಿದಾಳೆ ಅನ್ನೋದು ನನ್ನ ಗಂಡೆಂಬ ಅಹಂ ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲವೋ ಏನೋ. ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಡ ಎಂದ್ದಿದ್ದು ತಪ್ಪಾಯಿತು ಅಥವ ಹಾಗೆಂದೂ ಅವಳ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಶಾಪಿಂಗ್ ಆಸೆ ಈಡೇರಿಸಲಾಗದ್ದು ನನ್ನ ಅಸಹಾಯಕತೆಯೋ . ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಈಗ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಬಿಟ್ಟಾಯ್ತು. ಆದರೂ ಒಂದು ಸಲ ಕಾಲ್ ಮಾಡಲಾ ? ನಾನೆ ಕಾಂಪ್ರಮೈಸ್ ಆಗಿಬಿಡಲಾ ಮೆಸೇಜ್ ಮಾಡಿಬಿಡಲಾ? ನೋಡಿದರೆ ಮತ್ತೆ ಬರ್ತಾಳಾ? ನಡುಗುವ ಕೈಗಳಿಂದ ಮೊಬೈಲ್ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡೆ.  ಟಣ್ ಟಣ್ ..... ಮೊಬೈಲ್ ಮೆಸೇಜ್ ಬಂದಿತ್ತು. ಅದು ಚಿನ್ನುದೇ " ಸಾರಿ  ಅಜ್ಜು, ನಾ ಮನೆ ಮುಂದೆ ಬಂದಿದೀನಿ . ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆಯೋ . ನಂಗೆ ನಿನ್ನ ಬಿಟ್ಟಿರಕೆ ಆಗಲ್ಲ . ಇನ್ಯಾವತ್ತು ಹೊರಗಡೆ ಹೋಗಲ್ಲ . ಪ್ಲೀಸ್"
ಅಚ್ಚರಿಯಲಿ ಸಂಭ್ರಮ ಎನ್ನುತ್ತಾರಲ್ಲ ದು ಇದೇ ಇರಬಹುದೆನಿಸಿತು ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ಓಡಿ ತೆಗೆದೆ. ಚಿನ್ನು ನಿಂತಿದ್ದಳು....... "ಚಿನ್ನು ಸಾರಿ ಕಣೇ ನಾನೂನು..... ತಪ್ಪು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟೆ"  ತಬ್ಬಿಕೊಂಡ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ  ಗಾಢ ಗಂಭೀರತೆ ಮಾತ್ರ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.

ದುಡುಮ್ .......ಮಂಚದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದೆ. ಚಿನ್ನು ಬಂದಿದ್ದು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿ ಅಲ್ಲ................ ಎದ್ದು ಮತ್ತೆ ಮಲಗಿದೆ ಅದೆ ಜೋಡಿ ಮಂಚದಲ್ಲಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿ....................

ಶಕುಂತಲಾ

ಏನೆಲ್ಲಾ ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದೆ
ರಾಜನಾಗಿಯೂ ಪೋರನಾಗಿ
 ಮನಸ ಕದ್ದ್ದು ನಕ್ಕಿದ್ದೆ

ದುಂಬಿ ಮೊಗವ ಕಾಡಿತು
ದುಂಬಿಯ ಸರಿಸಿದೆಯೋ
ಮನದ ತೆರೆ ಎಳೆದೆಯೋ
ನೀ ಮನಸ ಕಾಡಿದೆ

ನೆಪ ಮಾತ್ರಕೆ ನೆಲದತ್ತ
ನಾ ನೋಟ ಹರಿಸಿದ್ದೆ ,
ಹೃದಯವದು ಆಗಲೇ
 ವಾಲಿತ್ತು ನಿನ್ನೆಡೆಗೆ

ಒಪ್ಪಿಗೆಯೇ? ಎಂದೂ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ
ಅಪ್ಪುಗೆಗೆ ಪಕ್ಕಾಗಿದ್ದೆ
ಕೈ ಹಿಡಿದೆಳೆದವನ ಕೈ
ಕೊಸರಲೂ ಮನಸಿದು
ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ

ಮೈ ಮನ ಸೂರೆಗೊಂಡು
ಮನಸಾದವಳ ಬಳಿಗೆಳೆದು
ನೀನಾಡಿದ ಮಾತುಗಳ
ನಂಬಿದ್ದೆ ಮಗುವಿನಂತೆ


ಕೆನ್ನೆಗೆ ತುಟಿಯ ಉಂಗುರ
-ವನಿಟ್ಟು ,ಚಿನ್ನದ ಉಂಗುರ
 ಕೊಟ್ಟೆ ನೀ, ನಿನ್ನ
ನೆನಪಾಗಲಿಕ್ಕೆ, ಅದು ಬೇಕಿತ್ತೇ?

ಮುನಿ ಶಾಪವೋ  ನಾ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವೋ
ನೀ ಕೊಟ್ಟ ಉಂಗುರವೇ ಹಾವಾಗಿ ಕಳೆದಿತ್ತು
 ಎಷ್ಟು ಕಠೋರ ನಿನ್ನೀ ಗಂಡು ಮನ
ಮರೆತಿದ್ದೆ ಅಯ್ಯೋ ನೀ ನನ್ನ

ಮರೆಯುವುದು, ತೊರೆಯುವುದು
ಹೊಳೆ ದಾಟಿದ ಮೇಲೆ ಅಂಬಿಗನ
ಮರೆತಷ್ಟೆ ಸುಲಭವೇ ನಿಮಗೆ
ನಿನ್ನಂಥ ಕಪಟಿಗಳಿಗೆ?

ಬಾಳಬಲ್ಲೇ ನಾನೂ ,ವಿಧಿಯದು ಕ್ರೂರ
ಇರಬಹುದು, ನಿನ್ನಂತೆ ಕಲ್ಲು  ನಾನಲ್ಲ
ಕಂದ  ನನಗೆ ಮಾತ್ರ
ಈತ ಇನ್ನು ನಿನ್ನವನಲ್ಲ