ವಿದಾಯ-೧

ಮದುವೆಯ ಸಡಗರ ತೆರೆ ಸರಿಸುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಜನರಿಗೂ ಅದೊಂದು ರೀತಿಯ ತಮಾಷೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ. ಎಲ್ಲರ ಮುಖದಲ್ಲೂ ನಗು . ಯಾರು ಅಕ್ಕಿ ಮೊದಲು ಹಾಕುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಜನರಿದ್ದರು. ಪ್ರಮೀಳಾಳೂ ವಧುವಿನ ಅಲಂಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಗಳ ಕೈ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿದ್ದಳು. ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರೀತಿ ಮೊದಲು ನೀನೆ ಹಾಕು ನಿನ್ನ ಗಂಡ ನಿನ್ನ ಮಾತನ್ನೇ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹುರಿದುಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದರು . ಅತ್ತ ಗಂಡಿನ ಮನೆಯವರೂ ಹಾಗೆಯೇ ವರನನ್ನು ಉಬ್ಬಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ವಧು ವರರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ತೆರೆಯ ಆಚೆ ಬದಿಯ ತಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ನೋಡುವ ಕಾತುರ .
ತೆರೆ ಸರಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮಗಳೇ ಮೊದಲು ಬಣ್ಣದಅಕ್ಕಿ ಹಾಕಿದಳು. ವಧುವಿನ ಮನೆಯವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಸಡಗರ, ಮಾಂಗಲ್ಯ ಧಾರಣೆ ಹಾರ ಬದಲಾವಣೆ ಎಲ್ಲಾ ನಡೆದವು.

ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಮಗಳ ಮದುವೆ ನೋಡಿ ಸಂತೋಷ ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಧಾರೆ ಎರೆದ ನಂತರದ ವಿದಾಯದ ಘಳಿಗೆಗಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಮನಸ್ಸು ಸಿದ್ದವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.
ಅತ್ತ ಪ್ರಮೀಳಾ ಬಂದವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ಕೊಡಲು ಅಣಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆದರೂ ಮನಸಲ್ಲಿ ಏನೋ ಕಸಿವಿಸಿ . ಈ ರೀತಿಯ ವಿದಾಯಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅಲ್ಲವೇ ಇಷ್ಟು ದಿನದಿಂದ ಕಾದಿದ್ದು. ಈ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲವೇ ಮನಸ್ಸು ಬೇಡಿದ್ದು. ಇಂದೇಕೆ ಮನಸ್ಸು ಹೀಗೆ ತೊಳಲಾಡುತ್ತಿದೆ ಅರಿವೇ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ
"ಪ್ರಮೀಳಾ ಬೇಗ ಬೇಗ ಕೊಡಮ್ಮ . ಕೆಲವರು ತಿಂಡಿ ತಿಂದು ಮನೆಗೆ ಹೋಗ್ತಿದಾರೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಕಾಯಲ್ಲ ಅಂತಿದಾರೆ. . ಅವರಿಗೆ ಏನು ಕೊಡಬೇಕು ಅದನ್ನು ಕೊಡು" ಪ್ರಮೀಳಾಳ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನ ಕೂಗು ಮಾತು
"ಆಯ್ತು ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ . ಒಂದ್ನಿಮಿಷ ಕೊಟ್ಟೆ"ಹೇಳಿ ಅರಿಷಿನ ಕುಂಕುಮ ತಟ್ಟೆ ಕೊಟ್ಟಳು. ಮುಂದೆ ಸೀರೆ , ಹಾಗು ಉಡುಗೊರೆಗಳ ಪ್ಯಾಕ್
"ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ ಇದು ನಮ್ಮ ಕಡೆಯವರಿಗೆ ಪ್ರತಿ ಸೀರೆ ಪಂಚೆ ಪ್ಯಾಕ್ ಮೇಲೆ ಹೆಸರು ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ , ಹಾಗೆ ಈ ಚಿಕ್ಕ ಬೆಳ್ಲಿ ಬಾಕ್ಸ್ ಎಲ್ಲಾ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಕೊಟ್ಬಿಡು"
"ಪ್ರಮೀಳಾ ಬರ್ತೀಯಾ ಇಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಉಡುಗೊರೆ ಕೊಡ್ಬೇಕು ಅಂತ ಕರಿತಿದಾರೆ, ಏ ಸೀನು ನೀನೂ ಬಾರೋ ಅಲ್ಲಿ ಕೂತ್ಕೊಂಡು ಏನ್ಮಾಡ್ತಿದ್ದೀಯಾ" ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಅಕ್ಕನ ದನಿ
ಪ್ರಮೀಳಾಗೆ ಈಗ ವಿಧಿಯೇ ಇಲ್ಲ ಶ್ರೀನಿವಾಸ್‌ ಜೊತೆ ಕೂರಲೇ ಬೇಕಿತ್ತು, ಬಹುಷ ಇದೇ ಕೊನೆಯ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಕೂರುವುದಿರಬಹುದು. ಉಡುಗೊರೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಇಬ್ಬರೂ ಕೂತರು. ಪ್ರಮೀಳಾ ಸಾಮಿಪ್ಯ ಹಿತವೆನಿಸಿತು ಶ್ರೀನಿವಾಸನಿಗೆ
ಸ್ನೇಹ ಹಾಗು ಅವಳ ಗಂಡ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಚಿನ್ನದ ಉಂಗುರಗಳನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟರು .
"ಆಂಟಿ ಇಲ್ಲೇ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಿ ಹಾ ಇಬ್ಬರೂ ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಬೇಕು"
ಏಕೋ ಅವನ ಕೈಗೆ ಉಂಗುರ ತೊಡಿಸುವುದು . ಅವನು ತನ್ನ ಕೈ ಮುಟ್ಟುವುದು ಹಿಡಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ ಪ್ರಮೀಳಾಗೆ. ಆದರೂ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವಂತಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಮಾತ್ರ ತೊಡಿಸಲು ಸಿದ್ದನಾಗಿದ್ದ . ಸಂತೋಷ ಅವನ ಮುಖದಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು

ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ಮೊದಲು ಉಂಗುರ ತೊಡಿಸಲು ಮುಂದಾದ. ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಅವಳ ಕೈ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದು ಬಲಗೈ ಇಂದ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಉಂಗುರವನ್ನು ನಡುಬೆರಳಿಗೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನೂಕಿದ . ನೂಕುವಾಗ ಅವಳ ಬೆರಳನ್ನು ಮೃದುವಾಗಿ ಒತ್ತಿದ ಅವಳಿಗಷ್ಟೆ ತಿಳಿಯುವಂತಿತ್ತು. ಇದನ್ನ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಅವರಿಬ್ಬರ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ್ದಾಗ ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕಂಡೂ ಕಾಣದ ನಾಚಿಕೆ. ಆದರೆ ಇಂದು ಅವಳ ಮೊಗದಲ್ಲಿ ಅಸಹ್ಯವೆನಿಸುವ ಭಾವನೆ. ಇಂತಹ ಸ್ಪರ್ಷ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಅವಳ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಪಾರವೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈಗ ಎಲ್ಲಾ ಸುಮಧುರ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಆಚೆ ನೂಕಿದ್ದಳು
ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಅವನ ಬೆರಳಿಗೆ ಉಂಗುರ ತೊಡಿಸಿದಳು.
ಎಲ್ಲರೂ ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ತಿದರು . ಆ ಕ್ಷಣ ಕ್ಯಾಮೆರಾದಲ್ಲಿ ಸೆರೆಯಾಯಿತು
ಕೊನೆಗೂ ಮದುವೆ ಎಂಬ ಸಮಾರಂಭ ಮುಗಿಯಿತು.
ಇಂದು ರಾತ್ರಿ ಮಗಳ ಮೊದಲ ರಾತ್ರಿ
ಆದರೆ

ಇಂದು ಈ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವಳ ತಂದೆ ಹಾಗು ತಾಯಿಯ ಕೊನೆಯ ರಾತ್ರಿಯಾಗಿತ್ತು
(ಮುಂದುವರೆಯುವುದು)

ಅಮ್ಮ ಉರುಳಿಸಿ ಬಿಡುವ ಗೋಡೆಯ

ಅಮ್ಮಾ ನೆನಪಿದೆ ನಾ ನೋವೆಂದು

ಕೂಗಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಅತ್ತದ್ದು

ನಿನ್ನ್ ಕಣ್ಣು, ನರಳಿದ್ದು ನಿನ್ನ

ಹೃದಯ

ಅಮ್ಮಾ ನೆನಪಿದೆ ದೀವಳಿಗೆಯ

ದೀಪಗಳ ಸಾಲಿನಲ್ಲೂ

ನಿನಗೆ ನಾ ದೀಪವಾಗಿ ಕಂಡು

ಬಿಗಿದಪ್ಪಿ ಸುರಿಸಿದ ಕಣ್ಣೀರು

ಅಮ್ಮ ನೆನಪಿದೆ , ನಿನ್ನ ಬಾಳ

ಇರುಳಿನಲ್ಲೂ ,ನನ್ನ ಜೀವಕೆ

ಜ್ಯೋತಿಯಾಗಿ ತೋರಿದ ಮಮತೆ

ಅಮ್ಮ ನೆನಪಿದೆ ವೈಫಲ್ಯಗಳ

ಸರಮಾಲೆಯಲ್ಲಿಯೂ ನಾ ನಿನಗೆ

ಸಾಧಕಿಯಾಗಿಯೇ ಕಂಡಿದ್ದು

ಅಮ್ಮ ನೆನಪಿದೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವ

ಮೊದಲ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ

ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಸಂತಸ

ಅಮ್ಮ ನೆನಪಿದೆ ನಿದ್ದೆ

ಬರದ ರಾತ್ರಿಗಲಲ್ಲಿ ನೀ

ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕತೆಗಳ

ಅಮ್ಮ ನೆನಪಿದೆ ಕಷ್ಟಗಳ

ಬೆಂಕಿ ಮಳೆಯಲೂ ನೀ ಎರೆದ

ತಂಪು ಗಾಳಿಯ ಮಮತೆ

ಅಮ್ಮಾ
ನಿನ್ನ ಮನದಾಳವ ನಾ ಬಲ್ಲೆ
ನನಗಿಂತ ಎನ್ನ ನೀ ಬಲ್ಲೆ
ಏಕೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಿರುವೆ ಇಂದು

ಮೌನ ಗೋಡೆಯ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರನಡುವಲ್ಲಿ,

ಉರುಳಿಸಿ ಬಿಡುವ ಗೋಡೆಯ

ಮತ್ತೇಕೆ ತಡ

ನೀನಿತ್ತ ಅನಂತ ವಾತ್ಸಲ್ಯಕ್ಕೆ

ನಾ ನೀಯುತ್ತಿರುವ ಪ್ರೀತಿ

ಆದಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ

ಅಲ್ಲ ಸರಿ ಸಾಟಿ

ಏನಮ್ಮ ಮಾಡಲಿ

ಹರಿದು ಹಂಚಿ ಹೋಗಿದೆ

ಪ್ರೀತಿ

ಕರುಳ ಬಳ್ಳಿ, ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಒಲವು

ಹಿಡಿ ಹಿಡಿದು ಕೇಳಲು ,ಕೊಡೆನೆಂದು

ಹೇಗೆ ಹೇಳಲಿ

ಮನದಾಳದಿ ಹೇಳಲಾರದ

ನೋವದನೇಂದು ನಾ ಬಲ್ಲೆ

ಕೊಟ್ಟ ಹೆಣ್ಣು ಕುಲಕ್ಕೆಹೊರಗು

ಎಂಬ ಮಾತಿನ ಜಪವೇಕೆ

ಮಗನಾದರೂ ಮಗಳಾದರೂ

ನಾ ,ನೀ ಎನ್ನ ತಾಯಿಯೇ

ಸಾಕುವಾಗ ಇಲ್ಲದಿದ್ದ

ಭೇದ ಈಗೇಕೆ

ಸಾಕು ಮಾಡು ಅಮ್ಮಯೋಚನೆಗಳ

ನಾ ನಿನ್ನ ಮಗಳಲ್ಲ ಮಗನೆಂದೇ ತಿಳಿ

ಇನ್ನಾದರೂ ಮೌನ ಹಂದರದಿಂದ

ಆಚೆ ಬಂದೆನ್ನ ನೋಡಮ್ಮ

ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ ನಿನ್ನ ಕರುಳಕುಡಿ

ಪ್ರೇಮಕ್ಕೂ ಪರೀಕ್ಷೆಯೆ? ಭಾಗ ಎರಡು

ಸಿರಿ

ರಾಜೀವ್ ಹೆಸರೇ ನಂಗೆ ಮನಮೋಹಕ ಆವತ್ತು ಕೋಪ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಆಸಾಮಿ ಇನ್ನೂ ಫೋನ್ ಕೂಡ ಮಾಡಿಲ್ಲ

ನಾನಾದರೂ ಯಾಕೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಲಿ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸ್ತಿದ್ರೂ "ಐ ಲವ್ ಹಿಮ್ " ಅದಕ್ಕೋಸ್ಕರ ನಾನೆ ಸೋತೆ

ಕಡೆಗೂ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಸಾರಿ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಒಪ್ಕೊಂಡ ಮಾರಾಯ

ಹೌದು ನಂಗೆ ರಾಜೀವ ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟ

ಅವನು ಚೆಲುವ ಅನ್ನೋ ಹಾಗೇನೂ ಇಲ್ಲ, ಅಥವ ತಿಂಗಳಿಗೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂ ಸಂಬಳದ ಕೆಲಸವೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೂ ಅವನ ಒಳ್ಳೆ ಗುಣ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಯ್ತು.

ಆದರೂ ನನ್ನ ಅಭಿರುಚಿಗೆ ಅವನು ಹೊಂದೋದಿಲ್ಲ ಯಾವಾಗಲೂ ಇನ್ವೆಸ್ಟ್ಮೆಂಟ್, ಪ್ಲಾನ್, ಸಂಸಾರ, ಬರೀ ಹೀಗೆ ಬೋರು ಹೊಡೆಯೋ ವಿಷಯಗಳು.

ನನ್ನ ಕಲ್ಪನೇನೆ ಬೇರೆ

ನನ್ನ ನಲ್ಲ ಮರ್ಸಿಡೀಸ್ ಬೆಂಜ್ ನಲ್ಲಿ ಬಿಳೀ ಬಣ್ಣದ ಸೂಟ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಇಳಿಯುತ್ತಲೆ ಕೈನಲ್ಲಿರೋ ಹೂಗೊಂಚಲನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ನನ್ನತ್ತ ಮಂಡಿಯೂರಿ ಪ್ರೇಮ ನಿವೇದಿಸಬೇಕು(ಹೌದು ದಿನಾ ಮಾಡಬೇಕು) ಎದ್ದು ಆ ಗೊಂಚಲಿಂದಲೇ ಒಂದು ಹೂವನ್ನು ತಲೆಗೆ ಇರಿಸಿ, ನನ್ನತ್ತ ಪ್ರೇಮದ ನೋಟ ಬೀರಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಕರೆಯಬೇಕು, ನನ್ನನ್ನು ಎದೆಗೊತ್ತಿಕೊಂಡು ಪ್ರೇಮದಿಂದ ನನ್ನನ್ನ ಚುಂಬಿಸಬೇಕು.

ಅವನ ತೋಳಿನಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾಗಿ ನಾ ಬರೆಯೋ ಹೊಸ ಕಾದಂಬರಿಯ ವಸ್ತುವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ ಅದನ್ನು ತಿದ್ದುತ್ತಾ ಪ್ರೇಮದ ಹುಸಿ ಜಗಳ ಇದ್ದರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತದೆ

ಅರೆ ಈಗ ಇದೆಲ್ಲಾ ಸಾಧ್ಯ ಇಲ್ಲ, ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಇದನ್ನ ರಾಜೀವ್‌ಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅವನು ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದನಲ್ಲ

ರಾಜೀವ್‌ಗೆ ಇವೆಲ್ಲಾ ಇಷ್ಟಾ ಇಲ್ಲ

ಹಾಗಾಗಿ ಇದೆಲ್ಲಾ ಕಲ್ಪನೇಗೆ ಸರಿ


ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟೆ.

ಚಂಚಲ ಬಂದಳು

"ಏನು ಕನಸಿನ ರಾಣಿ ಕಲ್ಪನೆ ಆಫೀಸಲ್ಲಿ ಸಾಕು, ಹೊಸ ಬಾಸ್ ಬಂದಿದಾರೆ, ಎಲ್ಲರ ಇಂಟ್ರಡಕ್ಶ್ಗನ್ ನಡೀತಾ ಇದೆ.
ನೀನೂ ಬಾ ತಾಯಿ"
ಅವಳು ಹಾಗೆಯೇ ಕನಸಿನ ರಾಣಿ ಅಂತಾನೆ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆಯೋದು
ಎಲ್ಲರೂ ಕಾನ್ಪ್ಬರೆನ್ಸ್ ರೂಮಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತೆವು
ಹಿಂದಿದ್ದ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ರಾಜೀನಾಮೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದುದ್ದರಿಂದ ಈಗ ಹೊಸದಾಗಿ ಬೇರೊಬ್ಬ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಬಂದಿದ್ದರು
ಕೊಂಚ ಹೊತ್ತು ಮೌನ ನಂತರ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಮ್ಯಾನೇಜರ್‌ ಜೊತೆ ಎಚ್ ಆರ್ ಎಕ್ಸ್ದಿಕ್ಯುಟೀವ್ ಶಿಲ್ಪ ಬಂದಳು
ಅವಳು ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ನರೇನ್‌ನ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ ಮೇಲೆ ನರೇನರೆ ಮಾತು ಶುರು ಮಾಡಿದರು
ವಯಸ್ಸು ೨೮ ಇರಬಹುದೇನೋ ರಾಜೀವನ ವಯಸ್ಸೇ
"ಸ್ನೇಹಿತರೆ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಆಗಲೇ ಶಿಲ್ಪಾ ಹೇಳಿದಾರೆ . ಅವುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಾನು ನನ್ನ ಪರಿಚಯ ಮಾಡ್ಕೋತೀನಿ
ನಾನು ಒಬ್ಬೊಂಟಿ ಅಂದ್ರೆ ನೋ ಬ್ರದರ್ಸ್ ಮತ್ತೆ ನೋ ಸಿಸ್ಟರ್ಸ್ . ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ತುಸು ಸ್ನೇಹಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರೇಮಕ್ಕಾಗಿ ಒದ್ದಾಡೋನು ಇನ್ ಅದರ್ ವರ್ಡ್ಸ್ ನಾನು ಒಬ್ಬ ಭಾವ ಜೀವಿ.ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನ ಕೇಳೋದೇನೆಂದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಸಾರ್, ಬಾಸ್,ಎಂದು ಕರೆಯದೆ ನರೇನ್ ಎಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕರೆಯಿರಿ. ಬರೀ ಎರೆಡು ಕೈ ಸೇರಿದರೆ ಚಪ್ಪಾಳೆ ಹೊಡೆಯದೆ ಇಲ್ಲಿರುವ ಅಷ್ಟೂ ಕೈಗಳೂ ನನ್ನ್ನ ಜೊತೆಗೂಡಲಿ .ನಿಮ್ಮ ಸಹಕಾರವೇ ಇಲ್ಲಿ ಅಗತ್ಯ . ನೊ ಸಬ್ ಆರ್ಡಿನೇಟ್ಸ್, ನೊ ಬಾಸ್, ನನ್ನ ಹಾಬೀಸ್ ಆಫೀಸ್ ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟರೆ ಕತೆ, ನಾಟಕ, ಸಿನಿಮಾ, ಮ್ಯಾಚ್ ಇಷ್ಟೆ, ನಂಗೂ ನಿಮ್ಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಇದೆ ದಯವಿಟ್ಟುನಿಮ್ಮ ಪರಿಚಯ ಹೇಳಿ"
ಮುಗುಳು ನಗೆಯ ಮಿಂಚಿನಿಂದ ಎಲ್ಲರ ವಿಶ್ವಾಸ ಗಳಿಸಿದ ನರ್ರೇನ್
ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಪರಿಚಯ ಹೇಳಿಕೊಂಡರು
ನಾನು ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಆಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದೆ
"ವಾವ್ ಗ್ರೇಟ್ ಕೋಇನ್ಸಿಡೆನ್ಸ್ ಮೈ ಇಂಟರೆಸ್ಟ್ ಮ್ಯಾಚ ವಿತ್ ಯು" ನಗುತ್ತಾ ಕೈ ಕುಲುಕಿ ಹೊರಟ
ತುಂಬಾ ಸುಂದರ ಜೊತೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ಟೈಲಿಷ್ ಎನಿಸಿತು
ಅಂದೆಲ್ಲಾ ನರೇನ್‌ನ ಜೊತೆ ರಾಜೀವನ ಹೋಲಿಕೆಯಲ್ಲೇ ಕಳೆಯಿತು. ಆಫೀಸ್ನಲ್ಲೂ ಅವನ ಗುಣಗಾನ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು
ಸಂಜೆಯಾಯಿತು ಹೊಸ ಚಿತ್ರ ಪ್ರೇಮಕಾಗಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿತ್ತು. ರಾಜೀವಗೆ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೆ ಇನ್ನೇನು ಬರಬಹುದು.
ಆಫೀಸಿನ ಎಲ್ಲರೂ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದರು . ನಾನೂ ಬ್ಯಾಗ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಲಿಫ್ಟ್ ಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಗ್ರೌಂಡ್ ಫ್ಲೋರ್ ಬಟನ್ ಒತ್ತಿದೆ
"ತೇರೆ ಬಿನಾ ಜಿಂದಗಿ ಹೈನ್ ಲೇಕಿನ್" ಮೊಬೈಲ್ ಹಾಡಲು ಶುರುವಾಯ್ತು. ರಾಜೀವನ ಕಾಲ್ ಅದು ಫೋನ್ ಆನ್ ಮಾಡಿದೆ
"ಸಿರಿ ಸಾರಿ ಸಿರಿ ಇವತ್ತು ಬರಕ್ಕಾಗ್ತಿಲ್ಲ, ನಾಳೇನೂ ಆಡಿಟಿಂಗ್ ಇದೆ ಹಾಗಾಗಿ ಮುಂದಿನವಾರ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮ್ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಲೋಣ"
ಸಿಟ್ಟು ಒತ್ತರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂತು. ಯಾವ ಮಾತನ್ನೂ ಆಡದೆ ಫೋನ್ ಕಟ್ ಮಾಡಿದೆ.
ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಆಸೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಟಿಕೆಟ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಿಸಿ ಜಸ್ಟ್ ಫಿಲಮ್ಗೆ ಬಂದು ಕೂತ್ಕೊ ಅಂದ್ರೂ ಬರಕ್ಕಾಗಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ......
ಮತ್ತೆ ಫೋನ್ ಬಾರಿಸಿತು , ರಾಜೀವನದೆ ಸಾರಿ ಕೇಳ್ತಾನೆ , ಬೇಡ ಇನ್ನೊಂದೆರೆಡು ದಿನಾ ಆಟ ಆಡಿಸೋಣ . ಅಲ್ಲೀವರೆಗೆ ಮಾತಾಡೋದು ಬೇಡ.ಸಿನಿಮಾಗೆ ಸುಮನಾಳಿಗೆ ಬರಲು ಹೇಳಿದರೆ ಅವಳ ಜೊತೆ ಹೋಗಬಹುದು
ಲಿಫ್ಟ್ ಗ್ರೌಂಡ್ ಫ್ಲೋರ್ ಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿತು
ಮೊಬೈಲ್ ಆಫ್ ಮಾಡಿ ಸ್ಕೂಟಿಯ ಬಳಿ ಬಂದು ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿದೆ ಸ್ಕೂಟಿ ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಸಿಗ್ನಲ್ ಬಂತು ಸ್ಕೂಟಿ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕಾರೊಂದು ಬಂದು ನಿಂತಿತು.
"ನರೇನ್ "
ಹಾಯ್ ಎಂದು ಕೈಯಾಡಿಸಿದ
ಅವನ ನಗು ಒಂಥರಾ ಮೋಡಿ.
ನಾನು ಕೈ ಆಡಿಸಿ ಸುಮ್ಮನಾದೆ.
ಇನ್ನೂ ರೆಡ್ ಸಿಗ್ನಲ್ ಕಳೆಯಲು ಒಂದು ನಿಮಿಷ ಬೇಕು
ಸುಮನಾಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದೆ
"ಸಾರಿ ಸಿರಿ ಇವತ್ತು ಮನೇಗೆ ಹೋಗ್ಬೇಕು ಗಂಡಿನ ಕಡೆಯವರು ಬರ್ತಾರೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಅಕ್ಕನ್ನ ರೆಡಿ ಮಾಡ್ಬೇಕು" ಸುಮನಾಳ ದನಿ ಕೇಳಿತು
ಛೆ
ಒಂಥರಾ ಡಿಸ್ ಅಪಾಯಿಂಟ್ ಆಯ್ತಾದರೂ
ಸರಿ ಯಾರೂ ಬೇಡ ಒಬ್ಬಳೇ ಹೋಗೋಣ ಎಂದುಕೊಂಡು ಸಿಗ್ನಲ್ ಬಿಟ್ಟ ತಕ್ಷಣ ಪಿ.ವಿ.ಆರ್ ಕಡೆ ಸ್ಕೂಟಿ ತಿರುಗಿಸಿದೆ.
ಪಿ.ವಿಆರ್‌ನಲ್ಲಿ ಸ್ಕೂಟಿ ಪಾರ್ಕ್ ಮಾಡಿ ಬಂದು ಎಸ್ಕಲೇಟರ್ ಮೇಲ್ ಕಾಲಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೇ ನರೇನ್ ನಿಂತಿದ್ದ
ಅವ್ನು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಬಾರದೆಂದು ಇತ್ತ ತಿರುಗಿದೆ. ನಂತರ ಜನ ಜಂಗುಳಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಕರಗಿದ್ದನೋ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ
ಪಕ್ಕದ ಸೀಟು ನಾನೆ ಬುಕ್ ಮಾಡಿದ್ದುದರಿಂದ ಖಾಲಿ ಇತ್ತು
ಆಗಾಗ ಮುಂದಿದ್ದ ಹುಡುಗರು ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡುವುದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಏನೂ ತೊಂದರೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ
ಸಿನಿಮಾ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು
ಪ್ರೇಮಕ್ಕಾಗಿ ಪಡಬಾರದ ಪಾಡು ಪಡುವ ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿ . ಮಧ್ಯೆ ಮಧ್ಯೆ ರೋಮಾನ್ಸ್, ಎಲ್ಲಾ ನನಗೆ ಇಷ್ಟ.
ಸಿನಿಮಾ ಮುಗಿದು ಹೊರ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನನ್ನ ಹಿಂದೆಯೇ ನರೇನ್ ಅರೆ ಇದೇನು ಇವನೂ ಇದೇ ಸಿನಿಮಾಗೆ ಬಂದಿದ್ದನಾ?
ಈಗ ಮಾತಾಡಿಸಲೇಬೇಕೆನಿಸಿತು
ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ಮಾತಾಡಿಸಿದೆ
"ಹಾಯ್ ಎಂದೆ"
"ಅರೆ ನೀವು . ಹೇಗಿತ್ತು ಫಿಲ್ಮ್" ನನ್ನನ್ನು ಗಮನಿಸಿಯೇ ಇಲ್ಲ
"ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು" ಬೇರೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದೆ ಎಷ್ಟು ಕ್ಯಾಸುಯಲ್ ಆಗಿ ಕೇಳ್ತಾ ಇದಾನೆ ಅನ್ನಿಸಿತು
"ನಂಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಿರೋ ಫಿಲಮ್ ಫಸ್ಟ್ ಡೇ ಫಸ್ಟ್ ಶೋ ಫಸ್ಟ್ ಸೀಟ್ , ಇವತ್ತು ರಿಪೋರ್ಟ್ ಮಾಡ್ಕೋಬೇಕಿತ್ತಲ್ಲ ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಜೆ ಬಂದಿದ್ದೆ"
"ಓ ನನಗೂ ಅಷ್ಟೆ ಆದರೆ ಕೆಲಸ ಇದ್ಯಲ್ಲ ಹ್ಯಾಗೆ ಬರೋಕಾಗುತ್ತೆ"
ಹಾಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ ಕಾಫಿ ಡೇ ಕಡೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದೆವು ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಮಾತು ಆರಂಭಿಸಿದೆವು
ಅವನಿಗೂ ನನ್ನ ಹಾಗೆಯೆ ಕತೆ ಕವನ ,ಕಾದಂಬರಿ, ನಾಟಕ ತುಂಬಾ ಪ್ರಿಯವಾದವುಗಳು ಎಂದು ತಿಳಿಯಿತು
ಆಗಾಗ ಅವನೇ ಅಶುಕವಿಯಂತೆ ಒಂದೆರೆಡು ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ.
ಅವನ ಜೊತೆಗಿದ್ದಂತೆ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳು ಆಗಿದ್ದು ತಿಳಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ.
ಸರಿ ಲೇಟ್ ಆಯ್ತು ಎಂದುಅವನೇ ಹೊರಟ
ಕೋರಮಂಗಲದ ಬಳಿಯಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ಪಿಜಿ ಇರೋದು
ರಾತಿ ಎಂಟುವರೆಯ ಮೇಲೆ ಹೋದರೆ ಮನೆಯಾಕೆಯ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗುತ್ತದೆ.
ಮೈಯ್ಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಸ್ಕಾನ್ ಮಾಡಿ ಒಳಗೆ ಕಳಿಸುತ್ತಾಳೆ
ಇವತ್ತೂ ಅದೇ ಗತಿ
ಸ್ಕೂಟಿ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿ ನರೇನ್ ಹೋದ ವಿರುದ್ದ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೊರಟೆ
ಮನದಲ್ಲಿ ಮಂಥನ ಶುರುವಾಯ್ತು. ಏಕೋ ರಾಜೀವನ ಬದಲು ಮನಸ್ಸು ನರೇನನ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಲಾರಂಭಿಸಿತು.