ಮಿಲನ-

ಉಸಿರಿಗೆ ಉಸಿರು ಸೇರಿ
ಉಸಿರಿಗೂ ಉಸಿರು ಬಂತು
ದೇಹಕೆ ದೇಹ ನೇಹವೇ
ಪ್ರೇಮದಾತ್ಮಕೂ ಜೀವ ತಂತು

ತನುವಿನಣು ಅಣುವಿಗೂ ಕಾತುರ
ಅಣು ಅಣುವಿನ ಆಲಿಂಗನಕೆ
ಕಣಕಣದಲಿ ರೋಮಾಂಚನ
ರೋಮ ರೋಮದಾ ಸ್ಪರ್ಷಕೆ

ಅಧರಾಧರದ ಸಮರದಲಿ
ಗೆದ್ದವರಾರೋ ಸೋತವರಾರೋ
ನಯನಾಯನಗಳ ಬಂಧನದಿ
ಸೋಲು ಗೆಲುವುಗಳೇ ಬದಲಾದವೋ

ತೋಳುಗಳ ಬೆಸೆತದಿ ಆದವೆರೆಡೂ
ಎದೆಬಡಿತಗಳು  ಒಂದು
ಭೂ ಮಂಚದಿ ಒರಗಿದ ದೇಹಕೆ
ಬಲಿಷ್ಟ ತೋಳೇ ದಿಂಬು

 ಇಳೆಗೆ ಮಳೆಯಾದಂತಹ ಅನುಭವ
ಪುರುಷ  ಪ್ರಮಿಳಾ ಮಿಲನದಾ ಸಂಭ್ರಮ
ತನು ತನುವಿನ ಬೆಸೆತದಲ್ಲೂ ಅನುರಣ
ಜೀವವೊಂದಾಗುವ ಕ್ಷಣ ಅನುಪಮ

ಸೃಷ್ಟಿಗೋ, ಸುಖಕೋ , ಸವಿಗೋ
ಅನುಭವಕೋ ಇರಲಿ ಏನೆ ಕಾರಣ
ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ ಲಯಗಳ ಕರ್ತರಿಗೊ
ಅನಿವಾರ್ಯದಾನಂದ ಈ ಮಿಲನ
 

ಸ್ವಗತ (ರಾಣಿ ಅಮೃತ ಮತಿ)

ಸಖಿ ಯಾರವನೆ ಈ ಗಂಧರ್ವಗಾನದೊಡೆಯ
ಮೊಗ ನೋಡದೇನೆ  ಮೆಚ್ಚಿದೆ ನಾ ದನಿಯ
ಹೇಗಿದ್ದರೇನು ಕದ್ದವನಾದ ಈ ಮನದಿನಿಯ

ಹೆಸರಿನಂತೆ ಅವನಿದ್ದರೂ ಅಷ್ಟಾವಕ್ರ
ಮಾರನ ಮೀರಿಸುವಾತ ನನಗೆ ಮಾತ್ರ
ಏನಾದರಾಗಲಿ ಈ ರೂಪು ಅವನಿಗೆ ಸ್ವಂತ

ಇದ್ದರೂ  ಸುರಸುಂದರ ಪತಿ ಚಂದ್ರಹಾಸ
ಮೊಗದ ಮೇಲೆ ಮಾಸದ   ಮಂದಹಾಸ
ನನಗೀ ವಕ್ರನೇ ಇಷ್ಟ ನೋಡಿದುವೇ ಪರಿಹಾಸ

ತಡವಾಗುತಿದೆ, ತಾರೆನ್ನ ಪರದೆಯ
ಹೊದ್ದು ಸೇರುವೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಅವನೆದೆಯ
ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ಕೇಳಬೇಕಾದೀತು ಬೈಗುಳವ

ಏನು ಮಾಡಲೇ ಸಖಿ ಹೊಡೆದರೂ
ಅವನೆನಗೆ ಬಡಿದು ಬೈದು ಒದ್ದರೂ
ಇರಲಾರೆ ಕಣೆ ನಾ ಅವನ ಬಿಟ್ಟು
 
ಹೆಣ್ಣು ಮನಸಿದು ,  ಬರಿಯ ನದಿಯಿದು
ಮನಸಾದೆಡೆ ದಿಕ್ಕು ನೋಡದೆ ಹರಿವುದು
ಕೊಳಕು ಶುಭ್ರ ಬೇಧ ತೋರದು

ನೆನಪೆಂಬ ಹಾಯಿ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ

ನೆನಪೆಂಬ ಹಾಯಿ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ 
ಒಮ್ಮೆ ಅಡ್ಡಾಡುವ ಅಂತ ದೋಣಿ ಹತ್ತಿದೆ, 
ದೋಣಿ ನಡೆಸುವ ಅಂಬಿಗ ನೀ ನೆಂದು ಅರಿಯದೆ

ಮನಸನೆಲ್ಲಾ ಒಮ್ಮೆ ಚೆಲ್ಲಿ ಖಾಲಿ ಮಾಡುವ 
ಅಂತ ಮನಸನ್ನೆ ತಿರುಗಿಸಿ ಬಗ್ಗಿಸಿದೆ,
ಬೀಳದಂತೆ ಭದ್ರವಾಗಿ ನೀ ಕೂತಿರುವೆ ಎಂದು ಮರೆತೆ

ಮರಳಿ ಬಾರದ ಕನಸಿನ ಊರಿಗೆ ಒಬ್ಬಳೇ 
ಹೋಗುವೆ ಎಂದು ಪಯಣಕೆ ಸಿದ್ದಳಾದೆ

ಆ ಊರ ತುಂಬ ನಿನ್ನದೇ ನಗೆ ಗುರುತ ಗುರುತಿಸದೆ

ಏಳು ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಯಾರದ್ದಾದರೇನು ಅಂದುಕೊಂಡು
ಮಂಟಪದಿ ಕೂತೆ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ
ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಘಲ್ಲೆನುವ ಗೆಜ್ಜೆ ನೀನೆಂಬುದ ಮರೆತೆ

ತಾಳಿ ತಾಳಿ ತಾಳಿಗೂ ಬೇಸರ ಬಂದಿತೇನೋ
ನೆನ್ನೆ ಹೀಗೆ ತಾಳಿ ಕಳೆಯಿತು
ಕಳೆದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಬಿಡುಗಡೆಯಲ್ಲ ಎಂಬುದ ಅರಿಯದೆ